Op woensdag 2 november 2011 vertrokken Herman Zwakenberg, ikzelf met onze echtgenotes, zoon Maarten en voetbalvriend Daniël, en o.a. de lopers van de Stichting SMGK vanaf Schiphol naar het John F. Kennedy Airport te New York. De Stichting SMGK staat voor Stichting Marathonlopers voor het Gehandicapte Kind. We hebben ons vanaf augustus onder leiding van Marinus de Groot voorbereid op de marathon. We hadden een goede vlucht en kwamen ’s-Avonds om 20.00 uur Amerikaanse tijd aan. Daarna vertrokken we naar ons Hotel Hasbrouck Heights te New Yersey.       Het was een voortreffelijk hotel met iedere ochtend een uitstekend ontbijt. Zelfs de havermout was aanwezig. Dit kwam goed uit, want dat eet ik altijd voor een lange duurloop.

Wat hebben we geluk gehad met het weer in New York. De week ervoor was het nog ijskoud en lag er de nodige sneeuw. Toen wij in New York aankwamen waren alleen de restanten van de sneeuw nog aanwezig. Elke dag werd het weer een stukje beter.

We hebben veel gezien en genoten van deze mooie en schone stad en heel veel indrukken op gedaan. Zo bezochten we het Museum of Modern Art, het Empire State Building, het Guggenheim Museum, de musical “Sister Act” en hadden we een boottocht op de Hudson rivier . Op zaterdagmorgen hadden we een verkenningsloopje in het Central Park en toen begon de marathon toch wel een beetje te kriebelen. ’s-Avonds de spullen bij elkaar leggen, want we moesten al vroeg op de volgende dag. Om 04.30 opstaan en daarna eten en om 5.45 uur met de bus. Ik dacht slim te zijn en een klapstoeltje mee te nemen, zodat het lange wachten makkelijker zou worden. Ook Herman had zo’n stoeltje bij zich. Maar helaas, ik moest hem afgeven bij de controle. Herman had dit ook gezien en kon het stoeltje gauw verbergen en zo snel als Herman is, glipte hij met stoeltje en al wel door de controlepost. Gelukkig mocht ik af en toe van zijn stoeltje gebruik maken.

Herman startte om 09.40 uur. Ik startte om 10.10 uur.

Het was een geweldig festijn en wat heb ik genoten van het enthousiaste publiek en de vele muziekbandjes langs de weg. Doordat ik mijn naam op mijn shirt had geplakt, werd ik luidkeels aangemoedigd. Ook vele handjes heb ik getikt langs het parcours. Doordat er op elke mijl een drinkpost was, kon je niet goed in een bepaald loopritme komen. De eerste 30 km heb ik samen opgelopen met drie andere lopers van SMGK. Op 28 kilometer stonden onze supporters. We werden luidkeels toegejuicht en na een praatje gemaakt te hebben gingen we weer verder. Na 30 km ben ik in mijn eentje ben doorgelopen. Doordat ik in het begin veel met de rem erop had gelopen, kon ik het tempo tot het eind goed volhouden . Ik vond de weg naar het Central Park toe wel een vervelend lang stuk. Er kwam bijna geen eind aan, maar toen ik in het Central Park was, gaf dit een geweldige kick en kwam ik uiteindelijk juichend door de finish. Dit is een onbeschrijfelijk gevoel. Een jaar lang getraind en het einddoel gehaald. Herman in de mooie tijd van 4.15.41 en ikzelf in 4.16.56. De volgende dag stonden we in de New York Times. Wie had dat ooit gedacht. We hebben een onvergetelijke week gehad en kwamen op woensdag weer voldaan aan in ons ook mooie Zwolle.

Volgend jaar gaan we samen op voor Berlijn en zal ik proberen mijn eindtijd te verbeteren.

André Jorink

Herman en André doen de NYCM